Legenda o stópce Królowej Jadwigi

Dzieci w ramach projektu Tydzień legend polskich poznały legendę o „Stopce królowej Jadwigi”. Legenda głosi, że królowa często doglądała budowy kościoła, rozmawiała z budowniczymi i dobrym słowem zachęcała ich do pracy. Pewnego razu przechadzając się po placu budowy, spostrzegła, że jeden z robotników płacze. Zapytany, opowiedział o biedzie i ciężkiej chorobie żony. Wzruszona Jadwiga podarowała mu złotą sprzączkę od trzewika. Gdy odeszła, budowniczy ze zdumieniem spostrzegł ślad królewskiej stópki odciśnięty na kamieniu, na którym stała przed chwilą monarchini.

Jadwiga Andegaweńska urodziła się około 1374 roku w Budzie na Węgrzech, a zmarła w 1399 roku w Krakowie. Została królową Polski w 1384 roku i wtedy przybyła do Polski z Węgier. Początkowo, ze względu na to, że była bardzo młoda, państwem w jej imieniu rządzili możnowładcy małopolscy. W 1386 roku poślubiła Jagiełłę, z którym współrządziła Polską. Jadwiga zasłynęła jako wybitna władczyni. Zyskała uznanie i popularność w całej Europie. Poddani darzyli ją miłością i szacunkiem ze względu na jej pobożność i wrażliwość na ludzką krzywdę. Na swoim dworze skupiła wielu wykształconych ludzi. Podczas swojego panowania królowa wspierała rozwój kultury. Na jej zamówienie powstał np. Psałterz floriański, który zawiera przekład psalmów na język polski. Fundowała wiele nowych kościołów oraz pomagała już istniejącym klasztorom. Opiekowała się szpitalami. Wspierała Akademię Krakowską. W 1997 roku Jan Paweł II ogłosił Jadwigę świętą. Jest ona patronką Polaków.


 

Skip to content